प्रहार समाचार । फिलिपिन्स, १० साउन २०८२ शनिवार ।फिलिपिन्समा गएको केही दिनयता आएको भीषण वर्षा, बाढी र पहिरोका कारण उत्पन्न विपद्ले जनधनमा त गम्भीर क्षति पुर्याएको छ नै, तर यसले सरकारी तयारी र दीर्घकालीन पूर्वाधार योजनामा समेत गम्भीर प्रश्न उठाएको छ ।
फिलिपिन्सको राष्ट्रिय विपद् जोखिम न्यूनीकरण तथा व्यवस्थापन परिषद्को अनुसार हालसम्म कम्तीमा ३० जनाको ज्यान गइसकेको छ भने सात जना अझै बेपत्ता छन्। मृतकमध्ये १३ जनाको मात्र सनाखत भएको छ। घटनामा १० जना घाइते भएका छन्।
तर, यस घटनाको सबैभन्दा चिउँडो कुरो के भने, झन्डै ५३ लाख मानिस प्रत्यक्ष वा परोक्ष रूपमा प्रभावित भएका छन्। यो संख्या केवल प्राकृतिक प्रकोपको भयावहता मात्र होइन, आपत व्यवस्थापन प्रणालीको प्रभावकारितामाथि पनि प्रश्न हो।
“तत्कालीन राहतभन्दा पनि पूर्वतयारी र दीर्घकालीन पूर्वाधारको सुदृढीकरण अहिलेको मुख्य एजेन्डा हुनुपर्छ,” फिलिपिन्सस्थित एक विपद् अनुसन्धानकर्ताले बताएका छन्।
देशभरका ८८ नगरपालिका र शहरले प्रकोपको अवस्था घोषणा गरिसकेका छन्। यद्यपि, लुजोन टापुको केही भागमा अझै भारी वर्षा हुने मौसम विभागको चेतावनीले चिन्ता थपेको छ।
प्रकोपपछिको वास्तविकता अझ भयावह छ। घरविहीन, खानेपानीको संकट, संक्रमणको खतरा र बालबालिका तथा वृद्धबृद्धा जस्ता असहाय वर्गका लागि तत्काल राहत आवश्यक छ। “हामी खाना र सरसफाइको सामान पर्खिरहेका छौं,” मेट्रो मनिलाका एक विस्थापितले बताए।
फिलिपिन्समा हरेक वर्ष औसतमा २० वटा आँधीबेहरी आउँछन्। तर प्रत्येक वर्षको झडपपछि पनि पूर्वतयारी र संरचना सुदृढीकरणमा न्यून लगानी हुनु विडम्बनापूर्ण रहेको विज्ञहरू बताउँछन्। यसपटकको विपत्तिपछि फिलिपिन्स सरकारको प्राथमिकता के हुने हो — पुनर्निर्माण वा दीर्घकालीन संरचनागत सुधार के हुन्छ – त्यो हेर्न बाँकी छ।
