• विजय अधिकारी (संवाददाता) लमजुङ, २९ असोज २०८३ बिहीबार ।जनताको दुःखमा साथ दिने प्रतिबद्धता भाषणमा होइन, संकटका बेला व्यवहारमा देखिनुपर्छ भन्ने उदाहरण लमजुङको क्व्होलासोथार गाउँपालिकाका अध्यक्ष सूर्यप्रसाद गुरुङले प्रस्तुत गरेका छन्।
सुत्केरी हुन नसकेर जीवनरक्षाका लागि थप उपचार आवश्यक परेकी गर्भवती महिलालाई उनले बुधबार राति ११ बजे आफ्नै गाडीमा राखेर पोखरास्थित गण्डकी अस्पताल पुर्याएका छन्। जनताको मतबाट पदमा पुगेपछि जिम्मेवारी बिर्सने प्रवृत्तिमाथि प्रश्न उठिरहेका बेला अध्यक्ष गुरुङको यो कदमले जनप्रतिनिधि हुनुको वास्तविक अर्थ सम्झाएको छ। क्व्होलासोथार गाउँपालिका–९, गिलुङस्थित साल्मे भन्ज्याङ स्वास्थ्य चौकीमा भर्ना भएकी ती महिला २४ घण्टासम्म स्वास्थ्यकर्मीको निगरानीमा रहँदा पनि सुत्केरी हुन नसकेपछि थप उपचारका लागि पोखरा लैजानुपर्ने अवस्था आएको थियो। यस्तो संवेदनशील घडीमा समयमै उपचारस्थल पुर्याउनु नै सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण थियो। अध्यक्ष गुरुङले आफू चढ्ने गाडी उपलब्ध गराएर रातारात अस्पताल पुर्याए। यो घटनाले एउटा गम्भीर प्रश्न पनि उठाउँछ—गर्भवती महिलाले आपत्कालीन अवस्थामा सहजै र समयमै अस्पताल पुग्ने भरपर्दो व्यवस्था अझै किन सुनिश्चित हुन सकेको छैन? जनप्रतिनिधिको मानवीय पहल प्रशंसनीय छ, तर नागरिकको जीवनरक्षाका लागि प्रभावकारी स्वास्थ्य सेवा र आपत्कालीन यातायातको व्यवस्था हुनु राज्यको अनिवार्य दायित्व हो।
संकटमा देखाएको मानवीय सहयोगका कारण अध्यक्ष गुरुङको स्थानीयस्तरमा प्रशंसा भइरहेको छ। तर यो घटनाको सन्देश कुनै एक व्यक्तिको प्रशंसामा मात्र सीमित हुनु हुँदैन। जनप्रतिनिधिको मूल्यांकन चर्का भाषण, आश्वासन र प्रचारले होइन, नागरिक अप्ठ्यारोमा पर्दा देखाउने जिम्मेवारी र तत्परताले हुनुपर्छ।
अध्यक्ष गुरुङले रातको समयमा देखाएको पहल प्रशंसनीय छ; अब यस्ता घटनामा कुनै गर्भवती महिला समयमै उपचार नपाएर जोखिममा पर्न नदिन स्थानीय सरकारले स्वास्थ्य सेवा, एम्बुलेन्स र आकस्मिक उद्धार प्रणालीलाई अझ प्रभावकारी बनाउनुपर्छ। जनताको दुःखमा साथ दिनु उपकार होइन, जनप्रतिनिधिको कर्तव्य हो—र त्यो कर्तव्य भाषणमा होइन, व्यवहारमै देखिनुपर्छ।
